Μεταφράστηκε με τη βοήθεια AI. Ζητούμε συγγνώμη για τυχόν λάθη και θα εκτιμούσαμε τη βοήθειά σας στη διόρθωσή τους.
Αυτό το άρθρο εξετάζει τον τρόπο με τον οποίο οι γνωστικές προκαταλήψεις επηρεάζουν τις αποφάσεις ενός παίκτη πόκερ και τον εμποδίζουν να αξιολογεί αντικειμενικά το παιχνίδι του. Αναλύει συνηθισμένα σφάλματα σκέψης που σχετίζονται με το variance, τα πρόσφατα αποτελέσματα, τα μη ανακτήσιμα κόστη και άλλες ψυχολογικές παγίδες, καθώς και τρόπους αναγνώρισής τους και λήψης πιο ορθολογικών αποφάσεων στο τραπέζι.

Μεταφράστηκε κατόπιν παραγγελίας της εκπαιδευτικής πύλης university.poker
Πρωτότυπη πηγή: GTO Wizard
Μέρος 2 του άρθρου — Γνωστικές προκαταλήψεις και η επίδρασή τους στο παιχνίδι πόκερ — Μέρος 2
Σε ένα άλλο άρθρο, ανέφερα ότι υπάρχουν πολλές γνωστικές προκαταλήψεις και παρανοήσεις που επηρεάζουν τις αποφάσεις στα τυχερά παιχνίδια, ιδιαίτερα στο πόκερ. Αναμφίβολα, αυτό σχετίζεται με το γεγονός ότι ο ανθρώπινος νους δεν εξελίχθηκε ώστε να επεξεργάζεται φυσικά το variance και το είδος της αβεβαιότητας που συναντάμε σε αυτό το παιχνίδι.
Πράγματι, σημαντικό μέρος της έρευνας που οδήγησε στην εμφάνιση των όρων για τις παρανοήσεις και τις προκαταλήψεις που θα εξετάσουμε συνδεόταν με τα τυχερά παιχνίδια, καθώς τα παιχνίδια τύχης χρησιμοποιούνταν συχνά ως μοντέλα. Σε ορισμένες περιπτώσεις, αυτές οι ψυχολογικές παρανοήσεις ανακαλύφθηκαν όταν οι δημιουργοί τους προσπαθούσαν να λύσουν προβλήματα πιθανοτήτων. Παρακάτω παρουσιάζονται μερικές από τις συνηθέστερες παρανοήσεις και προκαταλήψεις που αντιμετωπίζουν ιδιαίτερα συχνά οι παίκτες πόκερ.
1. Η πλάνη του παίκτη
Η πλάνη του παίκτη, γνωστή και ως η *πλάνη του Monte Carlo, είναι:
*Στις 18 Αυγούστου 1913, στο διάσημο καζίνο του Monte Carlo στο Μονακό, η μπίλια της ρουλέτας έπεσε στο μαύρο 26 φορές διαδοχικά. Καθώς οι παίκτες παρακολουθούσαν το σερί, πόνταραν ολοένα και περισσότερο στο κόκκινο, πιστεύοντας ότι η υπεροχή των κόκκινων αποτελεσμάτων έπρεπε να αντισταθμίσει το εντυπωσιακό σερί μαύρων. Έχασαν εκατομμύρια.
Η εσφαλμένη πεποίθηση ότι ένα τυχαίο ανεξάρτητο γεγονός γίνεται περισσότερο ή λιγότερο πιθανό εξαιτίας ενός προηγούμενου τυχαίου αποτελέσματος.
Για παράδειγμα, ρίχνετε ένα νόμισμα τρεις φορές και φέρνετε κορώνα τρεις φορές. Αυτή η παρανόηση θα σας κάνει να πιστέψετε ότι στην τέταρτη ρίψη πρέπει να έρθουν γράμματα. Με μεγάλο αριθμό ρίψεων, τα αποτελέσματα θα ακολουθούν κανονική κατανομή, δηλαδή μια καμπύλη σε σχήμα καμπάνας. Αυτό συμβαίνει επειδή οι ρίψεις νομίσματος είναι τυχαία ανεξάρτητα γεγονότα. Σε αυτή την περίπτωση, κάθε ρίψη δεν εξαρτάται από τις προηγούμενες. «Το νόμισμα δεν έχει μνήμη.»

Ωστόσο, οι άνθρωποι δυσκολεύονται να επεξεργαστούν τα σερί που εμφανίζονται σε μια τέτοια κατανομή. Για παράδειγμα, παρακάτω είναι το αποτέλεσμα μιας ακολουθίας 100 ρίψεων νομίσματος που έλαβα χρησιμοποιώντας μια διαδικτυακή γεννήτρια τυχαίων αριθμών. Το αποτέλεσμα ήταν 49 κορώνες και 51 γράμματα:
TTHTHHTTHHTHTHHTHTTHHTHTTHHTTTHTHTTTTHTTTTHHHHTHTH
HTTTTTTHHTTHHTHTHHTTTHTTHHTTHHTTTTTHHTHHTHTT
Υπάρχουν πολλές ακολουθίες τεσσάρων, καθώς και μία ακολουθία πέντε και ακόμη και έξι ίδιων αποτελεσμάτων στη σειρά. Ωστόσο, ο ανθρώπινος νους αναμένει να δει κάτι τέτοιο — μια ακολουθία που χρειάστηκε να δημιουργήσω τεχνητά:
HTHHTTHTHHTHTHHTHTHTHTTHHTHTHHTHHTHTHTHTHTHTHTHTTH
HTHTHTHTHTHTTHHTHHTHTHTHTHTTHHTHTHTHTHTTHHTHT
Η πλάνη του παίκτη στο πόκερ
Είναι εύκολο να δει κανείς πώς η πλάνη του παίκτη μπορεί να εισχωρήσει στο πόκερ και να προκαλέσει σοβαρή ζημιά. Αν δεν χτυπήσετε το flop τρεις φορές στη σειρά, πείθετε τον εαυτό σας ότι «οφείλετε» να χτυπήσετε το επόμενο flop. Αν δεχθείτε δύο επώδυνα bad beats στη σειρά, μπορεί να αποφασίσετε ότι τώρα είναι «η σειρά σας» να κερδίσετε. Αυτό θα σας κάνει να υπερπαίζετε χέρια όταν νιώθετε ότι η τύχη σας πρόκειται να αλλάξει. Ή, αντίστροφα, μπορεί να αφήσετε μια επικερδή κατάσταση επειδή πριν είχατε καλό run. Η πλάνη του παίκτη δυσκολεύει επίσης ορισμένους παίκτες να διαχειριστούν το variance. Κάποια στιγμή, θα χάσετε πολύ περισσότερο απ’ όσο θα μπορούσατε ποτέ να φανταστείτε. Συχνά ακολουθεί ένα έντονο αίσθημα αδικίας ή ακόμη και παράνοιας, επειδή ό,τι συμβαίνει μοιάζει τόσο απίθανο και αδύνατο, ώστε αρχίζετε να σκέφτεστε ότι πρέπει να υπάρχει κάποια άλλη εξήγηση πέρα από την απλή κακοτυχία.
2. Προκατάληψη πρόσφατων γεγονότων
Η προκατάληψη πρόσφατων γεγονότων είναι μια ιδιαίτερη μορφή της πλάνης του παίκτη που είναι:
Η εσφαλμένη πεποίθηση ότι πρόσφατα τυχαία ανεξάρτητα γεγονότα θα επαναληφθούν σύντομα.
Στο πλαίσιο της ρίψης ενός νομίσματος, αυτό σημαίνει να πιστεύετε ότι αν ήρθε κορώνα τρεις φορές διαδοχικά, το ίδιο θα συμβεί και στην τέταρτη ρίψη.
- Η ομοιότητά της με την πλάνη του παίκτη, που συζητήθηκε παραπάνω, είναι ότι και αυτή η παρανόηση βασίζεται στη λανθασμένη υπόθεση πως παρελθόντα τυχαία ανεξάρτητα γεγονότα επηρεάζουν μελλοντικά τυχαία ανεξάρτητα γεγονότα.
- Η διαφορά από την πλάνη του παίκτη είναι ότι η υποτιθέμενη κατεύθυνση της επιρροής τώρα δείχνει προς την επανάληψη και όχι προς τη μη επανάληψη.
Ένα συνηθισμένο παράδειγμα προκατάληψης πρόσφατων γεγονότων μπορεί να παρατηρηθεί μετά από επίθεση καρχαρία. Το 2023, επιθέσεις καρχαριών σκότωσαν μόλις δέκα ανθρώπους, ωστόσο μετά από κάθε τέτοιο περιστατικό, ο αριθμός των ανθρώπων που κολυμπούν στον ωκεανό μειώνεται σημαντικά.
Η προκατάληψη πρόσφατων γεγονότων στο πόκερ
Η προκατάληψη πρόσφατων γεγονότων εκδηλώνεται στο πόκερ με διάφορους τρόπους, όμως ίσως το σαφέστερο παράδειγμα είναι όταν οι παίκτες θεωρούν ένα συγκεκριμένο χέρι τυχερό ή καταραμένο. Αν χάσετε τέσσερα coinflips με AKs, μπορεί να νιώσετε την ανάγκη να παίξετε αυτό το χέρι πιο tight την πέμπτη φορά, παρότι είναι ένα από τα ισχυρότερα χέρια στο Hold ’em.
Αντίστροφα, αν κάνετε set με 22 δύο φορές σε μία session, μπορεί στο μέλλον να υπερπαίζετε αυτό το χέρι, θεωρώντας το τυχερό σημάδι. Άλλωστε, «τα δυάρια δεν χάνουν ποτέ», σωστά; Η προκατάληψη πρόσφατων γεγονότων που συνδέεται με ένα συγκεκριμένο χέρι μπορεί να εξαπλωθεί σε ολόκληρο το τραπέζι αν, για παράδειγμα, το χέρι αυτό έχει φέρει γρουσουζιά στους παίκτες. Αυτό συμβαίνει συχνά στο live πόκερ: μπορεί να ακούσετε ότι «τα πεντάρια είναι ανίκητα σήμερα» ή ότι «οι ντάμες δεν έρχονται ποτέ σε αυτό το τραπέζι», και συχνά αποδεικνύεται ότι η δυναμική του τραπεζιού εξαρτάται από μικρές συμπτώσεις στη διανομή των φύλλων.

3. Καταστροφή του παίκτη
Το επόμενο θέμα που επέλεξα δεν είναι από μόνο του παρανόηση, αλλά μια έννοια που πολλοί παίκτες πόκερ δεν κατανοούν, οδηγούμενοι σε κακές αποφάσεις. Η στρατηγική που σας επιτρέπει να την αντιμετωπίσετε είναι ένα πολύ χρήσιμο ευρετικό εργαλείο για την υπέρβαση της εσφαλμένης σκέψης.
Η καταστροφή του παίκτη σημαίνει το εξής:
Όποιος παίζει ένα δίκαιο παιχνίδι με αρνητική αναμενόμενη αξία θα χρεοκοπήσει ανεξάρτητα από το σύστημα πονταρίσματός του.
Αν, για παράδειγμα, παίζετε ρουλέτα και επιλέγετε πάντα το κόκκινο, τελικά θα χρεοκοπήσετε εξαιτίας του πλεονεκτήματος του καζίνο — σε αυτή την περίπτωση, όταν εμφανίζεται το μηδέν. Φανταστείτε ότι πρέπει να διπλασιάσετε τα χρήματά σας σε ένα παιχνίδι ρουλέτας. Η χειρότερη στρατηγική θα ήταν να ποντάρετε $1 και να ελπίζετε ότι θα χτίσετε σταδιακά το bankroll σας. Η καλύτερη προσέγγιση θα ήταν μια «επιθετική στρατηγική». Σε αυτό το παράδειγμα, θα σήμαινε να βάλετε και τα $100 σας στο κόκκινο ή το μαύρο και να κάνετε μόνο ένα ποντάρισμα.
Ο λόγος είναι ότι όσο περισσότερες επαναλήψεις υπάρχουν, τόσο ευκολότερο είναι για την πλευρά με πλεονέκτημα να το αξιοποιήσει. Αν έπρεπε να παίξετε μπάσκετ εναντίον του LeBron James και σας άφηνε να επιλέξετε τον αριθμό των καλαθιών που χρειάζονται για τη νίκη, θα έπρεπε να επιλέξετε ένα καλάθι. Και στα δύο σενάρια, θα χάσετε με πιθανότητα 99.99%, αλλά διατηρείτε πάντα μια «πιθανότητα του πυγμάχου» αν, αμέσως μόλις αρχίσει το παιχνίδι, πετάξετε την μπάλα πάνω από το κεφάλι σας και ελπίζετε να μπει.
Η καταστροφή του παίκτη και η επιθετική στρατηγική στο πόκερ
Είναι χρήσιμο να γνωρίζετε την καταστροφή του παίκτη και την επιθετική στρατηγική όταν παίζετε πόκερ ως underdog. Φανταστείτε ότι προκρίνεστε σε ένα τουρνουά Triton — για τους περισσότερους παίκτες, αυτό θα ήταν μια απίστευτη εμπειρία: ένα ταξίδι σε μια πολυτελή τοποθεσία και παιχνίδι για εκατομμύρια απέναντι στους καλύτερους του κόσμου. Οι περισσότεροι ερασιτέχνες θα κάθονταν στο τραπέζι από το πρώτο κιόλας χέρι για να αποκομίσουν τη μέγιστη εμπειρία. Το πρόβλημα είναι ότι θα έπρεπε να παίξουν deep-stacked πόκερ απέναντι σε επίλεκτους παίκτες. Η σωστή «επιθετική στρατηγική» θα ήταν να κάνουν register όσο πιο αργά γίνεται. Ως τότε, μέρος του field θα έχει ήδη αποκλειστεί και, επειδή το μέσο βάθος stack έχει μειωθεί, θα είναι δυσκολότερο για τους επίλεκτους παίκτες να αξιοποιήσουν το πλεονέκτημά τους. Δεν έχει σημασία πόσο καλός είναι ο Phil Ivey: αν έχετε 20bb και top pair, είναι δύσκολο να το παίξετε πολύ άσχημα.

Παρομοίως, μπορεί να βρεθείτε σε μια άβολη θέση σε ένα κατά τα άλλα soft τουρνουά. Ας υποθέσουμε ότι ένας ισχυρός παίκτης κάθεται ακριβώς στα αριστερά σας. Μια καλή επιθετική στρατηγική θα ήταν να παίζετε λιγότερα pots με αυτόν τον ισχυρότερο παίκτη, αλλά όταν μπαίνετε στο pot, να το κάνετε μεγαλύτερο από το συνηθισμένο. Η μείωση του SPR και η έναρξη του χεριού με πολύ ισχυρότερο range χεριών είναι ένας αποτελεσματικός τρόπος επιβίωσης όταν παίζετε εκτός θέσης απέναντι σε ανώτερο παίκτη. Το να παίζετε πολλά μικρά pots εκτός θέσης είναι σίγουρος τρόπος να τον αφήσετε να αξιοποιήσει το πλεονέκτημά του εναντίον σας.
4. Η πλάνη του μη ανακτήσιμου κόστους
Η πλάνη του μη ανακτήσιμου κόστους είναι:
Η εσφαλμένη πεποίθηση ότι, επειδή έχουμε ήδη επενδύσει πολλά σε κάτι και/ή είμαστε συναισθηματικά δεμένοι με αυτό, πρέπει να συνεχίσουμε, ακόμη κι αν δεν αξίζει πλέον.
Αυτό θα μπορούσε να είναι ένα παλιό αυτοκίνητο για την επισκευή του οποίου έχουμε ξοδέψει πολλά χρήματα, ένας αποτυχημένος γάμος ή μια επιχείρηση στην οποία έχουμε αφιερώσει την ψυχή μας. Κάποια πράγματα θα έπρεπε απλώς να εγκαταλειφθούν, αλλά δεν μπορούμε να το κάνουμε επειδή έχουμε επενδύσει χρήματα ή συναισθήματα σε αυτά και ίσως έχουμε συνδέσει μαζί τους μέρος της ταυτότητάς μας. Η πλάνη του μη ανακτήσιμου κόστους είναι βαθιά ριζωμένη σε κάθε «κολλώδη» παίκτη. Οι παθητικοί κολλώδεις παίκτες δυσκολεύονται να κάνουν fold μέτρια χέρια στο river, με αποτέλεσμα να πληρώνουν value bets υπερβολικά συχνά. Οι επιθετικοί κολλώδεις παίκτες δυσκολεύονται να εγκαταλείψουν bluffs, κι έτσι πιάνονται πολύ συχνά. Προφανώς, δεν θέλουμε να βρεθούμε σε κανένα από αυτά τα suboptimal σενάρια. Ας το ενισχύσουμε στην πράξη με ένα μικρό παράδειγμα από το GTO Wizard που μπορεί να σας βοηθήσει να συγκρατήσετε τέτοιες παρορμήσεις.
Αυτή είναι μια κατάσταση ICM κοντά στο bubble, όπου το UTG έκανε open-raise με 17bb. Το HJ με stack 9bb απαντά ως εξής:



Τα περισσότερα χέρια κάνουν jam, αλλά υπάρχει ένα μικρό range «click» (δηλαδή ένα min-raise) με AA για value και suited χαμηλά χέρια Ace-x ως bluffs. Ένα bet 4bb πάνω από ένα open 2bb με stack μόλις 9bb μπερδεύει ορισμένους παίκτες. Γιατί να κάνει κάποιος fold απέναντι σε ένα τόσο μικρό raise και δεν μπορούμε απλώς να μην κάνουμε ποτέ fold όταν ένα «click» απαντάται με jam;
Δείτε λοιπόν πώς απαντά το UTG στο mini-3-bet μας:


Στην πραγματικότητα, υπάρχουν πολλά folds εδώ και τα bluffs μας αναγκάζουν καλύτερα χέρια να κάνουν fold. Όταν το UTG κάνει 4-bet jam, το HJ απαντά ως εξής:


Το HJ πράγματι κάνει fold. Οι παίκτες που δυσκολεύονται με την πλάνη του μη ανακτήσιμου κόστους θα αποφάσιζαν και στις δύο περιπτώσεις ότι οι παίκτες ήταν ήδη committed στο pot, παρότι αυτό δεν ίσχυε.
5. Προκατάληψη επιβίωσης
Η προκατάληψη επιβίωσης είναι:
Η εσφαλμένη τάση να εστιάζουμε σε ένα δείγμα δεδομένων που πέρασε από μια διαδικασία επιλογής και να παραβλέπουμε τα δεδομένα που δεν την πέρασαν. Εστιάζουμε στους επιζώντες — εξ ου και η ονομασία.
Μια πολύ γνωστή απεικόνιση της προκατάληψης επιβίωσης είναι η ανάλυση των συμμαχικών αεροσκαφών κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η παρακάτω εικόνα δείχνει πού κατέληξαν τα άμεσα χτυπήματα στα αεροσκάφη που επέστρεψαν από αποστολές. Αρχικά, αυτό χρησιμοποιήθηκε για να σχεδιαστεί πού θα τοποθετηθεί επιπλέον θωράκιση στα αεροσκάφη για μελλοντικές αποστολές. Η λογική ήταν ότι περισσότερη θωράκιση έπρεπε να προστεθεί όπου το αεροσκάφος είχε χτυπηθεί.

Η προκατάληψη επιβίωσης στο πόκερ
Η προκατάληψη επιβίωσης είναι διαδεδομένη στο πόκερ και οδηγεί, για παράδειγμα, στην τάση της κοινότητας να δοξάζει παίκτες που έχουν κερδίσει μεγάλα τουρνουά. Υπήρξε εποχή που ο νικητής του WSOP Main Event είχε εγγυημένα μια προσοδοφόρα συμφωνία χορηγίας, παρότι το variance στην πραγματικότητα έπαιζε τεράστιο ρόλο σε αυτό το αποτέλεσμα. Κάποτε έτυχε να ακούσω τον πρωταθλητή του 2004 Greg Raymer να λέει ότι κέρδισε 16 coinflips στη σειρά στον δρόμο προς τον τίτλο. Το να βάζουμε παίκτες πόκερ σε βάθρο επειδή κέρδισαν ένα τουρνουά και να τους θεωρούμε, βάσει αυτού, αδιαμφισβήτητους παίκτες παγκόσμιας κλάσης είναι λάθος, αν και κατά τη γνώμη μου ο Raymer έγινε ένας από τους σπουδαίους πρεσβευτές του παιχνιδιού.
Ακόμη πιο επικίνδυνη συνέπεια της προκατάληψης επιβίωσης προκύπτει όταν ένας παίκτης πόκερ χρησιμοποιεί τέτοια μεμονωμένα αποτελέσματα για να πουλήσει shares ή ακόμη και εκπαιδευτικά προϊόντα. Στα χρυσά χρόνια του πόκερ, όταν τα παιχνίδια ήταν στα πιο soft επίπεδά τους, πολλοί παίκτες ξεχώρισαν έντονα και εξακολουθούν να έχουν μεγάλη αυθεντία σε αυτόν τον χώρο. Όποιος πουλά shares ή συμβουλές πρέπει να αντιμετωπίζεται με έναν υγιή βαθμό σκεπτικισμού (και θα ήταν λάθος να μην επισημάνω ότι δεν είμαι επαγγελματίας παίκτης, αλλά απλώς ένας συγγραφέας με το ένα πόδι στον κόσμο των solver'’s· θα πρέπει επίσης να αντιμετωπίζετε τα λόγια μου με σκεπτικισμό).
6. Θεωρία προοπτικής
Η θεωρία προοπτικής, που διατυπώθηκε από τους Amos Tversky και Daniel Kahneman, δηλώνει ότι οι απώλειες και τα κέρδη γίνονται αντιληπτά διαφορετικά.
Η ήττα προκαλεί περισσότερο πόνο από όση ευχαρίστηση φέρνει η νίκη. Η θεωρία δηλώνει:
Οι άνθρωποι έχουν πολύ ισχυρότερο κίνητρο να αποφύγουν μια πιθανή απώλεια παρά να αποκτήσουν ένα πιθανό κέρδος.
Αυτή η θεωρία χάρισε στους Tversky και Kahneman το Βραβείο Νόμπελ. Όταν προσφέρεται στους ανθρώπους η επιλογή ανάμεσα σε $50 και πιθανότητα 50/50 να κερδίσουν $100, οι περισσότεροι επιλέγουν τα εγγυημένα $50, παρότι η αναμενόμενη αξία και των δύο επιλογών είναι ίδια. Αυτό το βλέπετε συχνά σε τηλεοπτικές εκπομπές όπως το ’Deal or No Deal’ ή το ’Who Wants to Be a Millionaire’. Οι διαγωνιζόμενοι «κερδίζουν» ένα συγκεκριμένο χρηματικό έπαθλο και στη συνέχεια δένονται τόσο πολύ με αυτό, ώστε δέχονται μια πολύ δυσμενή συμφωνία για να διατηρήσουν ό,τι ήδη έχουν.

Η θεωρία προοπτικής στο πόκερ
Η θεωρία προοπτικής είναι διαρκώς εμφανής στο πόκερ. Αρχικά, σκεφτείτε τον αριθμό των coolers που δέχεστε ή προκαλείτε σε μια session. Μακροπρόθεσμα, ο αριθμός θα είναι ο ίδιος, αλλά θυμόμαστε πολύ εντονότερα τα coolers και τις απώλειες που δεχόμαστε. Όλοι έχουμε περάσει sessions στις οποίες δεν προσέξαμε καθόλου ή υποτιμήσαμε τα coolers που προκαλέσαμε σε άλλους, αλλά νιώθαμε αδικία για εκείνα που συνέβησαν σε εμάς.
Η θεωρία προοπτικής εκδηλώνεται επίσης στα μεταγενέστερα στάδια των MTTs. Όλοι γνωρίζουν ότι τα short stacks πρέπει να παίζουν tight κοντά στο bubble, αλλά ορισμένοι παίκτες αφήνουν τα blinds να τρώνε σταδιακά το stack τους για να εξασφαλίσουν min-cash χρήματα και στερούν από τον εαυτό τους μια ρεαλιστική πιθανότητα νίκης. Η θεωρία προοπτικής εξηγεί επίσης γιατί κάποιοι δέχονται απαίσιες συμφωνίες στο τελικό τραπέζι για να εξασφαλίσουν ένα ποσό που θεωρούν ότι αξίζουν. Έχω το δικό μου παράδειγμα, το οποίο κατάφερα να διορθώσω χάρη στο GTO Wizard. Ακολουθεί το παράδειγμα.
Το BB έκανε check και το UTG έκανε bet στο flop
. Ακολουθεί η απάντηση του BB:


Τα καλύτερα draws εδώ είναι ,
,
και diamond draws που έκαναν επίσης pair το 4, όπως
και
. Παρατηρήστε ότι σχεδόν όλα παίζονται ως calls και όχι ως raises. Ένα χέρι όπως
, έχει 68% equity και κάνει call, ενώ ένα «ασθενέστερο» draw όπως
κάνει ως επί το πλείστον raise, παρότι έχει μόλις 48% equity.
Πολλοί προτιμούν να κάνουν check-raise με το ισχυρότερο draw αντί με το ασθενέστερο, αλλά αυτό είναι suboptimal. Εδώ προκύπτει το ζήτημα της αξιοποίησης equity. Το να πάρετε το pot με , που έχει μόλις 48% equity, είναι καλό αποτέλεσμα. Υποαξιοποιείτε το equity σας αν αναγκάσετε τον αντίπαλό σας να κάνει fold όταν έχετε 68% equity, όπως με
. Το call με ένα χέρι όπως
σας επιτρέπει επίσης να διατηρείτε αποτελεσματικότερα outs για να βελτιωθείτε σε pair, καθώς ένα ισχυρότερο range συνεχίζει απέναντι σε check-raise.
Δυσκολευόμουν με αυτό και πάντα ήθελα να τα βάζω όλα μέσα στο flop με τα ισχυρά draws μου. Αυτό ήταν έκφραση της θεωρίας προοπτικής, παρόμοια με τα πειράματα στα οποία προσφέρονται στους ανθρώπους $50 τώρα ή πιθανότητα 50/50 να κερδίσουν $100. Δεν ήθελα να χάσω στο river με ένα ανολοκλήρωτο draw και προτιμούσα να πάρω το σχετικά πιο εγγυημένο pot στο flop ενώ είχα ακόμη αρκετό equity, οπότε έκανα πάντα bet σε τέτοιες καταστάσεις και μετά ένιωθα ελαφρώς απογοητευμένος που δεν είχα κερδίσει αρκετά. Τελικά, η ικανότητα στο πόκερ δεν μετριέται από τον αριθμό των pots που κερδίζετε, αλλά από την ποσότητα value που δημιουργείτε. Αυτό ήταν ένα πραγματικό leak που διόρθωσα με τη βοήθεια του GTO Wizard.
7. Η ψευδαίσθηση ελέγχου
Η ψευδαίσθηση ελέγχου είναι:
Η τάση να πιστεύουμε ότι επηρεάζουμε τα γεγονότα περισσότερο απ’ όσο πράγματι τα επηρεάζουμε.
Γι’ αυτό στα άλογα ιπποδρομιών δίνονται αμφίσημα και ελκυστικά ονόματα. Πρόσφατοι νικητές του Grand National ονομάζονταν ‘One for Arthur’, ‘Rule the World’, ‘Don’t Push It’ και ‘Comply or Die’. Οι περισσότεροι από εμάς μπορούμε να προσδώσουμε ένα νόημα σε τουλάχιστον ένα από αυτά τα ονόματα. Έχει κανείς στην αίθουσα φίλο ή κατοικίδιο που ονομάζεται Arthur; Αυτό αυξάνει την πιθανότητα ένας αρχάριος να ποντάρει σε εκείνο το άλογο. Ένα όνομα με νόημα δίνει σε έναν recreational παίκτη την αίσθηση κάποιου ελέγχου πάνω στο αποτέλεσμα, παρότι στην πραγματικότητα απλώς επιλέγει άλογα τυχαία.

Η ψευδαίσθηση ελέγχου στο πόκερ
Η ψευδαίσθηση ελέγχου είναι επίσης διαδεδομένη στο πόκερ. Όλοι έχουμε ζητήσει φύλλα όταν ήμασταν ALL-IN και πιθανότατα όλοι έχουμε πει «μόνο μία φορά», νομίζοντας ότι αυτό θα έστρεφε τη μοίρα υπέρ μας. Κάποιοι παίκτες αρνούνται να κοιτάξουν το flop όταν μοιράζεται και ούτω καθεξής. Ακόμη και η φράση «πάντα χάνω με αυτό το χέρι», που λέγεται όταν τα βάζετε όλα μέσα με άσους, είναι παράδειγμα διαστρεβλωμένης αίσθησης ελέγχου, σαν να προσπαθείτε να απομακρύνετε την κακοτυχία σας με ένα αντίστροφο ξόρκι. Ολοκληρώνω αυτό το άρθρο με την ψευδαίσθηση ελέγχου επειδή, από πολλές απόψεις, οι περισσότερες γνωστικές προκαταλήψεις περιέχουν αυτό το στοιχείο.
8. Συμπέρασμα
Ένας λόγος που υπάρχουν τόσες πολλές γνωστικές παρανοήσεις και προκαταλήψεις σχετικές με το πόκερ είναι ότι όλοι μας, ως άνθρωποι, ξεκινάμε με κακή κατανόηση του variance και πολύ χαμηλή ανοχή στην αβεβαιότητα. Αν θέλετε να εξαλείψετε τη ρίζα τους, πρέπει να κατανοήσετε την έννοια του variance και να μάθετε να διαχειρίζεστε την αβεβαιότητα. Μπορούμε όμως να εργαστούμε και σε μεταγενέστερο στάδιο — αυτό κάναμε σε αυτό το άρθρο. Εξετάζοντας τις παρανοήσεις που παράγουν αυτά τα σφάλματα και τις προκαταλήψεις, μπορούμε να βοηθήσουμε τον εαυτό μας να διαχειρίζεται καλύτερα αυτό το επικίνδυνο εσωτερικό τοπίο. Σε αυτή την περίπτωση, η αποδοχή του τυχαίου παράγοντα στο πόκερ είναι αντίδοτο σε πολλές τέτοιες ψυχολογικές παγίδες.


